In
de jaren zestig van de vorige eeuw deed een stroom revoluties van de jeugdcultuur
door de hele wereld heen. Nederland werd er ook door getroffen. Midden jaren
zestig (1965) ontstond er in Amsterdam een anarchistische protestbeweging –
PROVO.De provobeweging werd o.a. door Roel van Duijn en Rob Stolk opgericht. Later trad er ook Robert-Jasper Grootveld toe. De provobeweging werd geleid door het provotariaat, dus door jongeren, studenten, kunstenaars, werklozen en marginalen. Ze voerden verschillende acties, gaven pamfletten uit en hadden hun eigen tijdschrift, ook Provo genoemd. Ze wilden samen de autoriteiten uitdagen zonder het gebruik van geweld. De naam zegt het al – het woord provo is afgeleid van het woord provoceren.
Deze jongeren hadden grote doelen en ideeёn, terwijl ze de hele tijd op gespannen voet met politie en justitie stonden. In de komende twee jaren van het bestaan van de provobeweging verzetten ze zich tegen oorlogen en het geweld, tegen de consumptiemaatschappij die veroorzaakt is door het uitoefenen van het kapitalisme en tegen de monarchie en politieke omstandigheden in Nederland. De beweging biedt de witte plannen als een oplossing voor de milieuvervuiling en voor de hervorming van de maatschappij. Provo’s waren voortdurend in de strijd voor gelijke rechten en vrijheid van meningsuiting. Ze vormden zelfs hun eigen politieke partij.
Maar toch besloten de actievoerders, na twee jaar van het bestaan van Provo, in 1967, eigen acties met eigen middelen te gaan voeren. De leiders van de beweging riepen mensen op voor permanente revolutie, hoewel de beweging opgeheven was.
bronnen:
http://www.gramschap.nl/provo/provo2.html
https://mens-en-samenleving.infonu.nl/filosofie/76512-wat-waren-de-provos.html
https://www.historischnieuwsblad.nl/nl/artikel/42845/provo.html
http://revolutionairejaren.blogspot.com/p/blog-page.html
https://nl.wikipedia.org/wiki/Provo
